Bütün duygu ve düşüncelerimi dile getirebilseydim, size şunları
  söylemek isterdim: Sürekli bir büyüme ve değişme içindeyim. Sizin
    çocuğunuz olsam da, sizden ayrı bir kişilik geliştiriyorum. Beni
   tanımaya ve anlamaya çalışın. Deneme ile öğrenirim. Bana ayak
      uydurmakta güçlük çekebilirsiniz. Oyunda, arkadaşlıkta ve
   uğraşılarımda özgürlük tanıyın. Beni her zaman her yerde koruyup
  horlamayın. Davranışlarımın sonuçlarını kendim görürsem, daha iyi
  öğrenirim. Bırakın, kendi işimi, kendim göreyim. Büyüdüğümü başka
  nasıl anlarım yoksa. Büyümeyi çok istiyorsam da, ara sıra yaşımdan
  küçük davranmaktan kendimi alamıyorum. Bunu önemsemeyin, ama
 beni şımartmayın da. Hep çocuk kalmak isterim sonra. Her istediğimi
     elde edemeyeceğimi biliyorum. Ancak siz verdikçe, almadan
      edemiyorum. Bana yerli, yersiz söz de vermeyin. Sözünüzü
      tutmayınca, sizlere güvenim azalıyor. Bana kesin ve kararlı
  davranmaktan çekinmeyin. Yoldan saptığımı görünce beni sınırlayın.
 Koyduğunuz kurullar ve yasakların hepsini beğendiğimi söyleyemem.
    Ancak, hiç kısıtlamayınca, ne yapacağımı şaşırıyorum. Tutarsız
 davrandığınızı görünce, hem bocalıyor, hem de bundan yararlanmadan
  yapamıyorum. Öğütlerinizden çok, davranışlarınızdan etkilendiğimi
   unutmayın. Beni eğitirken ara sıra yanlışlar yapabilirsiniz. Bunları
    çabuk unuturum. Ancak birbirinize saygı ve sevginizin azaldığını
    görmek beni yaralar ve sürekli tedirgin eder. Çok konuşup, çok
 bağırmayın. Yüksek sesle söylenenleri ben pek duymam